آبلوموف

« صدای همهمه می آید
و من مخاطب تنهای بادهای جهانم »

سهراب سپهری


« دانایان ناموختگانند
آموختگان، ندانند »

لائو دزو

بایگانی
پربیننده ترین مطالب

۹ مطلب با موضوع «شعر» ثبت شده است

انقلاب پرسه می زند

سه شنبه, ۲۷ شهریور ۱۳۹۷، ۱۰:۱۵ ب.ظ

 عصرها پرسه می زنم در انقلاب . 

امید دارم به انقلاب

و دختران جین پوش شیک آن 

که بهمن باریک دود می کنند

بهمن باریک دود می کنند

می جویم چند جمع را

که بگویند از انقلاب

از انقلاب سرخ چین

یا قصه ای از خمرهای سرخ

می خوانم و قدم زنان

بر سنگ فرش های انقلاب

می چرانم ، چشم را

تا که بیابم کسی را از غرب دورِ دور

جایی که لات ها

آمریکای لاتین را

بنیان نهاده اند

تا که بیابند

چه را

چه را ؟

ارنستو چه را

ارنستو چه گوارا ...را... را... را

من هنوز امید دارم به انقلاب

به انقلاب

وقتی که عکس چه را

و که و که را

بر عابران انقلاب ندیده ی انقلاب

عرضه می کند

پیرمردی عصا به دست

که نور سال هاست

مهمان چشم های او

نگشته است

عکس که را

و که و که را ...

من پرسه می زنم

پرسه می زنم ....

  • رحیم فلاحتی

نام مرا بنویس

چهارشنبه, ۲۶ مهر ۱۳۹۶، ۱۲:۵۱ ب.ظ

    هوا عالی ست . آسمان صاف و آبی آبی آبی آبی .و خورشید در این ظهر پاییزی قدرت نمایی می‌کند. روی پل قدیم غازیان که چند سالی ست از گردونه ی تردد وسایل نقیله خارج شده نشسته ام . آسمان عاری از غبار اجازه می دهد تا دور دست ها را نظاره کنم .کوه ها ... امان از کوه های اطراف که خیال شأن مرا با خود می برد .

و شعری را به یاد می آورم:

در روزهای خلوت دلگیر برفی

نام مرا

بر شیشه ی سرد زمستان

با آه ه ه

بنویس .

  • رحیم فلاحتی

از منظری دیگر به نظاره می نشینم

چهارشنبه, ۱۲ مهر ۱۳۹۶، ۱۲:۳۷ ب.ظ

در چهارمین دهه از زندگی ام

انگار

تناسخی رخ داده است

و من اکنون هیزمی خشکم 

از تنه ی بیدی مجنون 

و حتی شاید تاکی پیر 

در تنوری 

که به انتظار پخت نان 

به دست های ظریف دختر گیسو بافته ای 

که گونه هایش از هرم آتش 

گلگون خواهد شد 

نشسته ام .

  • رحیم فلاحتی

ردای پیامبری

شنبه, ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۱:۲۵ ب.ظ

امروز شاهد بودم

کودکی

در پیاده رو مشغول بازی بود

و فرشته ای مأذون

ردای پیامبری بر دوش او می افکند

آن هنگام که

کودکی دیگر را

مورد خطاب قرار داد و گفت :

دوست من !

بیا زانوهای خون آلودت را ببوسم

تا دردش را

فراموش کنی !

  • رحیم فلاحتی

اولین بار بود که می خواندم ...

جمعه, ۲۸ اسفند ۱۳۹۴، ۱۲:۳۵ ق.ظ

  یکی از کارهایی که به آن علاقه داشته و دارم و همراهی آن با یک شعر خوب همیشه از خود بی خودم می کرده :

  حالا چند ساعتی است که ورد زبانم شده :

  عاقل به کنار جوی تا پُل می جست      دیوانه ی پا برهنه از آب گذشت

+ شنیدم دیوونه ها عاشق رنگ قرمزن :)

  • رحیم فلاحتی

نان یا خربزه؟ شعر نگو ! سرانه کیلویی چند؟

چهارشنبه, ۷ بهمن ۱۳۹۴، ۱۲:۳۸ ق.ظ

 

  شب از راه رسیده. شبی سرد و بارانی و گاه دانه های پراکنده ای از برف که خیلی برای سفید پوش کردن اطراف جدی نیستند. لیوان چای پر رنگ و داغ را در میان دو دستم می گیرم تا کمی گرما از کف دست هایم به جانم رخنه کند. خیلی در این حس و حال نمی مانم. کتابی که روی پایم است بی قرارم کرده. انگار ابیات و واژه ها و تک تک حروف بی قرار خوانده شدن هستند و مرا می خوانند. این زبان بسته ها البته باید در این کسادی کتابخوانی مشتاق و بی قرار خوانده شدن باشند. امروز غروب وقتی به کتابخانه ی عمومی سر زدم از صحبت های کتابدارها که شال و کلاه کرده بودند و آماده ی رفتن بودند متوجه شدم در طول ساعات یک روز کاری من سومین نفری هستم که برای گرفتن کتاب مراجعه  کرده ام و خانم های کتابدار برای این که هر یک با نام کاربری خود کتاب را دریافت و یا تحویل داده باشند و نام شان در سیستم درج شده باشد با اشاره ی دست مرا به سمت کتابداری که نوبت ش بود هدایت کردند.در حالیکه ذهنم تحلیلگرم می خواست برود دنبال دودوتا کردن و سهم و سرانه ی مطالعه ی هر ایرانی و از این جفنگیات، تشری به او زدم و رفتم سراغ شعر خوانی ام :

   دلالت

باران

     بهاران را

               جدی نمی گیرد

چشمان من

           خیل غباران را

هر چند

       از جاده های شُسته رُفته

       از این خیابان های قیراندود

                        دیگر غباری برنخواهد خاست

هر چند

      با آفتاب رنگ و رو رفته

از روی این دریای سرب و دود

                        هرگز بخاری برنخواهد خاست

اما

حتی سواد هر غباری نیز

در چشم من دیگر

                  معنای دیدار سواری نیست

 این چشم ها

            از من دلیل تازه می خواهند !

+ شعر از : قیصر امین پور

  • رحیم فلاحتی

قافله ی غم

يكشنبه, ۱۷ آبان ۱۳۹۴، ۰۱:۲۸ ب.ظ

دوباره ابرهای غمگین از راه می رسند

همچون غافله ای زنجیروار

و کالای نهاده بر جهاز شتران

دامن دامن اشک

دیگر دلداری هیچکس را افاقه نیست

مگر باد، مگر نسیم

بویی، عطر گیسویی به همراه آورد

فقط نویدی از یار

و وعده ی دیدار دلدار

این قافله ی غم را

 می تواند

 از گریستن باز دارد.

چهل شبانه روز می گذرد

وهق هق ابرهای غمگین بریده نشده است

و همچنان می گریند!

  • رحیم فلاحتی

عشق اهورایی

چهارشنبه, ۲۷ اسفند ۱۳۹۳، ۱۲:۱۱ ق.ظ

خطوط ساحلمان ، خطوط چشمانت

و لب ساحلمان

                       اگرچه رنگ ندارد بسان لبهایت

                                                           صفوف جنگلمان فدای چشمانت .

کنار ساحلمان ز جای هر قدمت جوشش آب است که بر جا مانده

                                  و برکت عبور تو از این دیار چشم نواز

                                                   همه نیکی ها و عشق اهورایی را

                                                                به مهمانیمان فراخوانده است .

 

نه فانوس کشته به باد

                     نه قایق شکسته به موج

                                    و نه آبسکون که غرق شد در آب

                                                          مرا داغدار حادثه نخواهد دید .

 

به وضوح می بینم

                        اثر رقص موزون تو را

                                                   در کنار ساحل

                                                       و دلم پر طپش تر از هر وقت است .

سرنوشتم امروز

همچو قویی سپید است بر آب برکه ، زیر نور مهتاب

                برکه رنگش از چیست ؟

                                       همه اندام تو است

                                                         و تو هم سیمینی !

.

  • رحیم فلاحتی

شراب نور

شنبه, ۱۶ اسفند ۱۳۹۳، ۰۳:۰۴ ب.ظ

غزل زیبای « شراب نور »

 

ســــتاره دیده فــــــروبست و آرمید بیـــــــــا

شــــــراب نور به رگ های شب دوید بیـــــــا

 

ز بــس به دامــن شب اشک انتـظارم ریخت

گل ســــــپیده شکفت و سحر دمید بیــــــا

 

شــــــهاب یاد تو در آســــــمان خـــاطر من

پیـــــــــاپی از هـــمه سو خط زر کشید بیــا

 

ز بس نشستم و با شب حدیث غـم گفتم

ز غـصـــــه رنگ من و رنگ شب پرید بیــــــا 

 

به وقت مـــــرگم اگـــر تازه می کــنی دیدار

بهوش باش که هنــــگام آن رســـید بیــــــا

 

به گام های کسان می برم گمان که تویی

دلم ز ســــــــینه برون شد ز بس تپید بیــا

 

نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت

کنون که دست سحر دانه دانه چــــید بیا

 

امـــــید خاطر سیمین دل شــکسته تویی

مــــــرا مخواه از این بیش ناامـــید بیـــــــا

 

 * مجموعه شعر مرمر ـ سیمین بهبهانی *

 

  • رحیم فلاحتی
up